✅Objawy braku pewności siebie:
1️⃣. Chęć udowadniania wszystkim swojej racji. Kiedy na podświadomości człowiek nie czuje się ważny, nie czuje, że już zajął właściwe szanowane miejsce w społeczeństwie, chce mu się ciągle zademonstrować każdemu, że
🔹”jestem super, spójrzcie na mnie,
🔹dajcie mi swoje uznanie, potrafię Was przekonać”.
Przy czym tu nie ważny sam temat, o który człowiek walczy. On stara się zająć dla siebie ważne miejsce pod słońcem.
2️⃣. Poczucie winy.
To typowo wyuczone uczucie, którego nas uczą od dzieciństwa. Nikt nie rodzi się z poczuciem winy. Dziecko ma bezwarunkową miłość do siebie i nigdy nie ma pretensji ani do swojego ciała, ani do tego co robi.
Przekonać pewnego siebie człowieka, że z nim jest coś nie w porządku i że ma się z tego tytułu źle czuć, nie jest łatwo. Pewny siebie człowiek jest właśnie pewny tego, że z nim jest wszystko w porządku i nie da się nabrać. Natomiast jeśli uda się komuś złamać ten system zabezpieczenia, zaczynają się właśnie wyrzuty sumienia.
3️⃣. Poczucie wstydu oraz poczucie niższości czy gorszości. Te uczucia chodzą w parze z poczuciem winy i powstają według podobnego schematu.
Też są objawami braku pewności siebie.
4️⃣. Chęć dogadzania ludziom i uleganie. Powstaje wtedy, kiedy człowiek ocenia swoje siły zbyt nisko, żeby zmierzyć się z innymi ludźmi, dlatego podejmuje decyzje nie konfrontować się z nikim. Wtedy zostaje wariant ulegania.
5️⃣. Mania wielkości.
Powstaje wtedy, kiedy psychika człowieka stara bronić się przed wewnętrznym poczuciem niższości. Człowiek chce się dowartościować za rachunek innych.
Narcyz – to typowy człowiek, któremu brakuje pewności siebie.
✅ Brak pewności siebie objawia się, kiedy człowiek nie zauważa swoich talentów, piękna, swojej siły. Innymi słowy nie korzysta ze swojej mocy. Człowiek żyje w iluzji własnej bezradności.
♦️A tak naprawdę nie ma ludzi niezaradnych, głupich czy brzydkich.
Każdy jest wyjątkowy i utalentowany, tylko nie każdy przez błędną ocenę siebie samego – korzysta z tej mocy.
❓Dlaczego nie mogę podjąć decyzji?
✅ Często słyszę od ludzi tekst typu :”nie umiem podejmować decyzji, nawet kawy w sklepie nie mogę wybrać”.
❓Dlaczego tak się dzieje i co z tym robić?
✅ W sednie tego tematu zawsze tkwi pewność siebie.
Kiedy nie jestem pewny/a siebie, to:
➡️ moje decyzje mogą być nietrafne, niewłaściwe,
➡️ a na dodatek boję się popełnić błąd, bo mogą mnie za to ukarać.
✅ Taki schemat może powstać w głowie osoby, która często długo się zastanawia.
To taki schemat z dzieciństwa, kiedy dziecko było mocno karane za własną inicjatywę albo za błędy.
❗Na przykład :
Dziecko przejawiało swoje talenty i na lekcji w szkole malowało w zeszycie lub na ławce. Nauczycielka zauważyła to i ukarała go. A jeszcze na dodatek wyśmiała przy wszystkich.
🎀 Może to rósł następny Picasso, który nie ma talentów do chemii, ale „Bóg” go stworzył do czegoś innego.
✅ Niestety później proces malowania będzie temu dziecku kojarzył się z czymś haniebnym czy nieprzyjemnym, za co mogą ukarać. A na dodatek w głowie może powstać program typu :”Jeśli słucham swoich wewnętrznych głosów (instynktów, intuicji), za to mogą ukarać, trzeba robić wszystko według reguł.
✅ Dlatego w dorosłym życiu człowiek szuka idealnego standardu we wszystkim, wzoruje się nie na swoje wewnętrzne podpowiedzi, tylko chce zrobić tak” jak się powinno”.
Ale często nie ma jednego standardu wyboru kawy, dlatego ten proces wprowadza mózg we frustrację.
❓Co z tym robić?
✅ Przede wszystkim:
➡️ przepracować traumy dzieciństwa (obalić wszystkie autorytety, tych którzy karali Cię i nie pozwalali na błąd),
➡️ zbudować pozytywne zdanie o sobie.
✅ Oczywiście terapie psychologiczne służą tu pomocą. Natomiast wybieraj terapie, które pracują z podświadomością.
❓Co tak naprawdę kryje się za lenistwem?
✅ Często słyszymy :”mój mąż jest leniwy”, ” moja córka nie chce się uczyć, jest leniwa etc …”
❓Ale czy naprawdę lenistwo jest cechą charakteru?
❗Ośmielę się powiedzieć, że nie zawsze.
✅ Napewno obserwowałeś/aś, że niektóre czynności przychodzą Ci łatwo, zaś za inne długo nie możesz się zabrać.
✅ Mogą być dwie przyczyny takiego zachowania:
➡️ Nie jesteś gotowy/a (nie masz odpowiednich narzędzi, odwagi, wiedzy lub po prostu się boisz).
➡️ Ta czynność nie jest twoją wartością.
❗Wyobraź sobie sytuację : lecisz samolotem i nagle każą Ci nim sterować, masz dolecieć na przykład z Warszawy do Rzymu.
A Ty jesteś ekonomistą, czy nauczycielką angielskiego…
❓Dasz radę ?!
Zapewne nie!
❓Dlaczego?
✅ Bo nie jesteś gotowy/a, nie masz wiedzy i nawyków jak zarządzać takim sprzętem. Na dodatek sterowanie samolotem nie musi być twoim marzeniem, możesz po prostu się tego bać!
✅ Podobna sytuacja jest z lenistwem : niechętnie robimy to, czego nie znamy lub nie lubimy. Innymi słowy, gdyby się nauczyć sterować samolotem i pokochać latanie, propozycja sterowania samolotem byłaby wielkim marzeniem.
✅ Proponuję jedno ćwiczenie.
1️⃣Krok pierwszy :
▶️ Ustal czynności, które robisz niechętnie.
Gdy np.ktoś mówi, że jesteś leniwy/a. Ustal, w których przypadkach rzeczywiście hamujesz z działaniem.
2️⃣ Krok drugi:
▶️ Zadaj sobie kilka pytań:
1. Dlaczego nie chcę tego robić?
2. Czy się czegoś boję?
3. Może nie wiem jak to zrobić?
4. Może nie lubię tego?
5. Dlaczego nie lubię tego?
3️⃣ Krok trzeci:
▶️ Po tym jak ustalisz prawdziwą przyczynę swojego “lenistwa” zastanów się, co chcesz z tym zrobić?
✅ Jeśli wyjdzie Ci, że nie wiesz jak to zrobić, boisz się, czyli nie jesteś gotowy/a, to zapytaj siebie :
❓Co mogę zrobić, żeby się nauczyć tego?
❓Kto może mnie nauczyć?
❓Co lub kto może pomóc uzyskać pewność siebie w tym zakresie?
✅ Jeśli wyjdzie Ci, że nie lubisz tego robić, nie interesuje Cię to zupełnie, po prostu nie jest to twoją wartością, to szczerze sobie odpowiedz na pytanie:
❓Czy mogę z tego zrezygnować teraz?
❓Co mi przeszkadza z tego zrezygnować?
❓Komu mogę delegować wykonanie tego?
4️⃣ Krok czwarty:
Bądź odważny/a i konsekwentny/w trzymaniu się swoich decyzji.
Podszkol się w tym zakresie lub zrezygnuj z niektórych czynności.
❗Zwolni to dużo energii w twoim życiu i wtedy będziesz robić to, do czego tak naprawdę masz talent.
Powodzenia.
✅ P. S. : to samo dotyczy twoich dzieci. Zauważ, co one robią niechętnie i przeanalizuj sytuację.
❓Może dziecko czegoś nie wie, lub się boi?
❓Może ono po prostu czegoś nie lubi?
Może warto poświęcić mu trochę czasu i wysiłku i wytłumaczyć mu coś lub pozwolić mu czegoś nie lubić. Przestać go do tego zmyszać😉
❗️Syndrom grzecznego dziecka
✅Grzeczne dziecko – to dziecko, które pilnuje interesów innych i często zamyka oczy na swoje indywidualne potrzeby.
W dorosłym życiu to:
🔹idealny pracownik korporacji, który całego siebie oddaje pracy,
🔹idealny partner, który bierze na siebie większość obowiązków
🔹idealny przyjaciel, który nie umie odmawiać (to on Ci zawsze popilnuje dziecko lub pożyczy pieniądze).
Etc.
✅Kiedy rodzice i najbliższe otoczenie :
🔹wymaga od dziecka samych piątek,
🔹nigdy nie jest zadowolone z sukcesów dziecka,
🔹porównuje oraz karze za małe przewinienia – dziecko może zrobić błędne wnioski :”muszę im dogadzać, oni wiedzą lepiej, moje życie należy do innych”.
✅W dorosłym życiu mózg człowieka sam, według schematu, ustawia osobę w pozycji służącego. Człowieka nauczyli, że inni wiedzą lepiej, dlatego warto im oddawać sterownik od swojego życia.
🔶 Nasze dzieci chodzą do szkoły po wiedzę. Pozwólmy im zdobywać wiedzę, a nie dogadzać nauczycielce czy rodzicom ocenami. Pozwólmy im na błędy czy wolność myślenia, niech one wyrosną na pokolenie świadomych szczęśliwych ludzi.
❓Jak nauczyć się szanować siebie i innych?
❗Szacunek jest mocno związany z ustalaniem swoich granic.
Już w poprzednich postach pisałam, w którym wieku dziecko uczy się rozumieć swoje granice.
Link do postu masz tutaj:
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2015978565220396&id=100004248161655
✅ Żeby ustalić swoje granice trzeba określić, gdzie kończysz się Ty i zaczynają się Inni.
To dosłownie jak oddzielić jabłoń od gruszki, które rosną obok.
Jabłoń nie może wchłaniać swoimi korzeniami wody za gruszkę i karmić jej liści.
Dokładnie tak samo z nami.
Masz sobie uświadomić, że Ty – to tylko:
➡️ Twoje ciało,
➡️ Twoje produkty myślenia (marzenia, potrzeby, cele),
➡️ Twoje materialne rzeczy (pieniądze, dom, ubranie etc.)
Koniec 🎀
✅ W twoim zakresie nie ma ciała twojej siostry, matki czy męża.
Nie musisz odpowiadać za rzeczy czy potrzeby innych ludzi.
❗A nawet nie możesz za nie odpowiadać.
✅ Odpowiadasz tylko za swoje :
➡️ Ciało,
➡️ Rzeczy materialne,
➡️ Potrzeby – marzenie i cele,
➡️ Swoje poprzednie zachowanie.
❗Odpowiadasz – znaczy dbasz!
Czyli twoim obowiązkiem jest dbać o swoje ciało i rzeczy materialne, które należą do Ciebie oraz realizować swoje indywidualne potrzeby.
✅ Każde nasze działanie jest podyktowane jakimś bodźcem. Ten bodziec może siedzieć w nas albo pochodzić z innego źródła. ➡️ Kiedy gimnastykujesz się – działasz na rzecz swojego ciała.
➡️ Kiedy kupujesz dla swojej dorosłej córki zakupy, bo “ona nie umie ich robić” – dbasz o ciało córki.
Wchodzisz na terytorium innej osoby.
✅ Kiedy uświadamiasz sobie swoje granice – nagle rozumiesz, że nikt nie ma prawa grzebać w twoim telefonie lub kazać Ci, co masz robić ze swoim ciałem.
✅ To samo dotyczy innych ludzi dookoła Ciebie.
Jeśli chcesz, żeby ludzie szanowali Ciebie, trzeba szanować też granice innych.
Nie wolno kazać, wymagać, oczekiwać czy zarządzać zasobami innych.
❗Nawet dziecka.
✅ Nie licz na szacunek syna, jeśli notorycznie grzebiesz w jego plecaku.
Nie licz na szacunek męża /żony jeśli cały czas każesz mu/jej ile czasu ma spędzać w pracy czy przed komputerem.
✅ Oczywiście nie mówię, że nie trzeba pomagać. Tylko ta pomoc ma być na współmiernych warunkach.
Można pomagać sobie nawzajem, ale nie “ratować” wszystkich dookoła swoim kosztem.
